Głód/Cuda są takie proste

Jak można być tak nieustannie głodnym?! Mała ma 8 lat, jest chuda jak kreseczka. Pochłania Himalaje żywności i nieustannie skacze po świecie jak wesoła pchła. I cały czas mówi. Powstała nawet teoria, że kiedy nie mówi, to nie może oddychać. Jestem jak Mała. Nienasycona. Wszystkiego mi mało. Każdy dzień jest jak łapanie baniek mydlanych zanim […]

Ponury windziarz/Cuda są takie proste

***Ponury windziarz*** Opowieść o Ponurym Windziarzu z katedralnej wieży… Po przejściu czterdziestu stromych, kamiennych schodów na wieżę katedry można jechać windą. Trzeba tylko poczekać. Winda utrzymana w klasycznym stylu PRL-u porusza się po kręgosłupie gotyckiej katedry wznosząc ciekawskich turystów ku niebu, na oglądanie panoramy miasta. Kiedy zatrzymuje się z charakterystyczną socjalistyczną czkawką Pan Windziarz bez […]

Kosmitka/Cuda są takie proste

…bo jak teraz odpowiedzieć na pytanie „Co u Ciebie?” …przecież niedobrze jest złymi słowami zaklinać rzeczywistość, ale i zmyślać też niedobrze.  Tajemnicze, i nic nie mówiące „Będzie dobrze!” odsuwa mnie w bliżej nieokreśloną przyszłość, a przecież jestem tu! Jestem teraz. I czuję się źle.  Jestem z innej planety. Z planety strachu i bólu. Z planety tęsknoty. Z planety, […]

Witaj, Wiosno!/Cuda są takie proste

***Pierwszy Dzień Wiosny*** Przez wiele lat miałam taki zwyczaj, że był to dzień, w którym świętowałam życie, przebudzenie i z tej okazji sama sobie kupowałam kwiaty, czasem obdarowywałam nimi kogoś… W tym roku moje świętowanie wygląda zupełnie inaczej. Jestem chora. Latem kilkakrotnie zatrzymałam śmierć. Teraz, każdy mój dzień to zmaganie. Z traumą umierania, fizycznym bólem, […]

Anioły w kitlach/Cuda są takie proste

***Anioły w białych kitlach*** Ten tekst to nieudolna, skromna i wybiórcza forma spłaty długu wdzięczności wobec wszystkich lekarzy, pielęgniarek i pielęgniarzy, salowych, dzięki którym żyję, mam się przyzwoicie i wciąż wierzę w ludzi. Tych cudownych ludzi były dziesiątki, jeśli nie setki. Nikt nie był dla mnie niedobry, co najwyżej brakowało mu empatii lub umiejętności. Niektórych […]

„Pomiędzy”/Cuda są takie proste

***„Pomiędzy”*** Jeśli tylko przestawię optykę, mogę być „pomiędzy”. Ani tu, ani tam, ani wczoraj, ani jutro, tylko „pomiędzy”, w chwili, która znika, zanim ją spostrzegę.  Przez ostatnie dni odbiłam się jak kauczukowa piłeczka od wczoraj, a jutro wyświetlono mi jedynie jako mglisty, pozbawiony kolorów obraz. Znalazłam się w cudownej krainie „pomiędzy”, w której wszystko jest […]

Wreszcie!/Cuda są takie proste

  ***Wreszcie!*** Łasa na mruczenie kota, słoneczne promienie i uśmiechy. Pochłania świat jak lukrowane pączki. Niestety zaczęła podejrzewać, że wewnątrz zamiast różanego nadzienia znajdzie zjełczałą pastę do butów. Jakoś to przełknie. I pójdzie dalej. Krąży po planecie jak ptak. Ma wolność, wybór i lekkość.  Ludzie wzdychają – jak dobrze być ptakiem… Nie wiedzą, bo i […]

Dobro powraca/Cuda są takie proste

***Dobro powraca*** Kilka lat temu, w jeden ze zwyczajnych, szarych dni oświeciła mnie, jak słoneczny promień myśl, której nie mogłam zignorować.  Wszystko wokół powtarzało mi, że pławię się w obfitości.  Obfitość wystukiwały krople deszczu, wydzwaniały tramwaje, szumiały o niej ulice pełne aut, stukały obcasy spieszących się do pracy przechodniów. Słyszałam o niej w śmiechu i […]

Podziękowanie/Cuda są takie proste

Koniec roku. Czas podziękować. Dziękuję co wieczór przed snem, więc to nie będzie trudne. To był najkrótszy rok mojego życia.  Minął jak mgnienie oka. Mignął niczym błyskawica, zostawiając trwały ślad. Ślad w sercu moim, moich córek, ukochanego i najbliższych. W sercach wszystkich, którzy nam pomogli.  To taki rok, po którym wszystko zaczyna się w życiu […]